![Zdjęcie animowane do newsa Muzealne smaczki 16/2020. Osobliwy instrument](/media/gifs/GITAROLA_GIF.gif)
Muzealne smaczki 16/2020. Osobliwy instrument
Mùzealné smaczczi 16/2020. Òsoblëwi jinstrument
Cëż wińdze, żlë sparłączimë wiolonczelã z gitarą? GITAROLA! "Òjcã" negò òsoblëwégò jinstrumentu béł méster Paweł Pònka. Lubił òn wëmëszliwac nowé a czekawé jinstrumenta. Szlachòwnëch jinstrumentów pòwstało czile sztëk, a ùżiwóné bëłë w mùzycznym ògniszczu w Wejrowie. Naj' méster rodzony béł w 1896 r. w Bòjanie. Czej miôł 14 lat zméstrowôł swòje pierszé skrzëpczi, a taczé prôwdzëwé, profesjonalné w 1928 r. w warkòwni lutnika Emila Neumana. Òbez całé swòje żëcé zméstrowôł wicy jak 100 strënowëch jinstrumeńtów. Pònka ùmarł w 1979 r. a pòchòwóny je na smãtarzu w Wejrowie.
rd, ad
Muzealne smaczki 16/2020. Osobliwy instrument
Co powstanie, kiedy połączymy wiolonczelę z gitarą? GITAROLA! "Ojcem" tego osobliwego instrumentu był mistrz Paweł Ponka. Lubił on wymyślać nowe, ciekawe instrumenty muzyczne. Podobnych instrumentów powstało kilka sztuk, a używane były w muzycznym ognisku w Wejherowie. Nasz mistrz urodził się w 1896 r. w Bojanie. Gdy miał 14 lat skonstruował swoje pierwsze skrzypce, a takie prawdziwe, profesjonalne w 1928 r. w warsztacie lutnika Emila Neumana. Przez całe swoje życie skonstruował ponad 100 strunowych instrumentów. Ponka umarł w 1979 r., a pochowany jest na cmentarzu w Wejherowie.
rd, ad